Wybraliśmy się do Butterfly Spring, położonego za Yangshuo, gdzie wg. ulotek z biura informacji turystycznej miało być wiele atrakcji – podświetlana jaskinia, wodospad, most wiszący, ogród z setkami latających motyli i muzeum. Wszystko było jak w ulotce – przepiękna jaskinia z różnokolorowymi iluminacjami, był wodospad, był most wiszący, który bujał się lekko jak po nim przechodziliśmy, był ogród i było muzeum. W ogrodzie latała niezliczona liczba motyli. Na tyle niezliczona, że maczek zliczył aż jednego a myszka aż trzy . Nijak się to miało do kolorowej ulotki z setkami różnokolorowych latających motylków. Jeśli ktoś miałby zamiar odwiedzić to miejsce to szczerze odradzamy, szkoda czasu i pieniędzy.

Za to ciekawe okazało się wielkie drzewo – figowiec bengalski, rosnący jakiś kilometr za jaskinią z motylami. Drzewo to zostało posadzone za dynastii Jin, czyli ma ponad 1500 lat. Jest wielkie i ma gałęzie, które mają jakby oddzielne korzenie wrastające w ziemię. Wygląda to jak kilkanaście połączonych ze sobą drzew. Wokół drzewa jest park i rzeczka. Można przepłynąć się tratwą bambusową albo przebrać się w jakieś „królewskie” ubranka i zrobić zdjęcie. Bardzo trudno nam było pogonić naganiaczki, które nie kumały jak mówiliśmy do nich po polsku „później, później” (parafrazując „Misia” Barei – „później, później panie Janie kochany…”) .

W okolicach tego drzewa były naprawdę fajne widoki. Mimo, że znów było pochmurno, to i tak było ślicznie. Może kiedyś jeszcze tutaj przyjedziemy i trafimy na super pogodę .

Potem wróciliśmy do Yangshuo i poszliśmy coś przekąsić. Wczoraj jeden Chińczyk polecał nam bar przy targowisku. Miała tam być najlepsza zupa z pierożkami i zupa z makaronem i ślimakami na ostro. Myszka stanęła w kolejce po pierożki, maczek po ślimaki. Pierożki okazały się być trochę mdłe, a właściwie to zupełnie bez smaku. Za to zupa z makaronem była bardzo dobra, tylko, że pani chyba pomyślała, że białasy nie jedzą ślimaków i nie wrzuciła ich do talerza . A szkoda, bo naprawdę chcieliśmy ich spróbować.

Później poszliśmy zobaczyć menu w Mei You Cafe, gdzie wg. informacji w Internecie można było, poza tradycyjnymi potrawami chińskimi i zachodnimi, zjeść potrawy z węża, szczura rzecznego, żaby i psa. Niestety (tzn. dla maczka niestety, dla myszki stety) w karcie nie było ani szczura, ani psa, więc nic tam nie zjedliśmy. Pochodziliśmy trochę po West Street, a później wróciliśmy do hostelu na obiad .

Po obiedzie o 19:00 wyruszyliśmy na nocny połów z kormoranami. Super przeżycie! Niesamowite co te ptaki wyprawiają. Nurkują na bezdechu kilka metrów pod wodę i wypływają z rybą w dziobie, a delikwent na łodzi wyjmuje im ryby z gardła i wrzuca do wiadra. Takie naturalne łowiectwo podwodne . Jest to możliwe dzięki temu, że ptaki mają zaciśnięte pętle na szyi – mogą swobodnie oddychać, ale nie mogą przełknąć ryby. Po kilku złowionych rybach, pętle są obluzowywane i ptaki są nagradzane złowionymi przez siebie rybkami (oczywiście w liczbie dużo mniejszej niż została złowiona ).

Po pokazie łowienia ryb podpłynęliśmy do brzegu i każdy mógł sobie zrobić fotkę z kormoranem (i rybakiem).

I tak oto zakończył się nasz ostatni dzień w Yangshuo w południowych Chinach. Jutro wyruszamy do Guilin, skąd polecimy na wschód – do Shanghaiu.

[Show as slideshow]