Ok, tyle tytułem wstępu… Ponieważ przed nami jeszcze pakowanie przed wyjazdem, w skrócie zdamy relację z naszych ostatnich trzech dni w Pekinie.

Odwiedziliśmy m.in.:

Plac Tian’anmen

Tego placu nie trzeba reklamować. Jest znany na całym świecie z tego, że w 1989 roku chińska armia została brutalnie zmasakrowana przez nieuzbrojonych studentów (wg. źródeł chińskich) . Wybraliśmy się tam o wschodzie słońca, żeby zobaczyć ceremonię wciągania flagi. Udało nam się zobaczyć czubek masztu i wysłuchać hymnu. Reszta była niewidoczna, bo oczywiście zanim tam dotarliśmy to wszyscy już tam na nas czekali . Chcieliśmy jeszcze rzucić okiem na czczone przez Chińczyków zwłoki Mao Zedonga, ale po zakończeniu hymnu wszyscy pobiegli do kolejki pod mauzoleum. Nie można robić zdjęć wielkiemu przewodniczącemu, więc stwierdziliśmy, że nie opłaca się stać kilku godzin w kolejce. Plac Tian’anmen jest ogromny, przed wejściem na plac ustawione są Security Check Pointy, gdzie skanują torby i plecaki. Jest pełno policjantów i żołnierzy, którzy pilnują porządku. Z sympatyczniejszych rzeczy – od rana przychodzą tam ludzie puszczać latawce – na pierwszy rzut oka myśleliśmy, że nad placem krążą jastrzębie .

Muzeum Nauki i Techiniki

Myśleliśmy, że będzie przypominało muzeum w Szanghaju więc z bananem na ryju ochoczo kupiliśmy bilety i ruszyliśmy zwiedzać. Radość nie trwała długo, bo okazało się, że połowa eksponatów jest nieczynna, a druga połowa zepsuta . Jednym słowem – porażka. A najlepsze jest to, że to muzeum zostało otwarte miesiąc temu. Widać, że jest to prawdziwe dzieło Made in China.

Hutongi

Pekin słynie z hutongów, czyli niskich domków poprzecinanych wąskimi uliczkami. Domki te są bardzo stare, mimo to wciąż mieszkają w nich ludzie w bardzo prymitywnych warunkach. Nie ma tam kanalizacji, za to prawie każdy domek ma klimę . Panuje tam niesamowity nastrój i klimat starego Pekinu. Im głębiej się zapuszczaliśmy, tym mniej było naciągaczy a więcej życzliwych i uśmiechających się ludzi.

Park Jingshan

Widać z niego panoramę Zakazanego Miasta, ale warto tam przyjść ze względu na ludzi, którzy przychodzą tam aby tańczyć, grać w gry, puszczać latawce, ćwiczyć tai chi. Od Chińczyków można się nauczyć sposobów spędzania wolnego czasu, tego będzie nam brakowało w Polsce .

Wybraliśmy się też do dwóch marketów. W jednym, Hongqiao, zrobiliśmy małe zakupy – „oryginalna” torba Samsonite i trochę pamiątek. Trzeba się tam ostro targować, bo ceny „startowe” są 3-4 razy wyższe od końcowych. I nie da się tam spędzić za dużo czasu, bo sprzedawcy albo ciągną za rękę, albo krzyczą „hello”. Na dłuższą metę jest to męczące. W drugim, przy jednej z odnóg ul. Wangfujing, wpadliśmy na chwilę, żeby zaspokoić nasz głód (i ciekawość) i zjedlismy skorpiony i koniki polne. Naprawdę bardzo smaczne, polecamy! Ceny są tam dużo niższe niż na nocnym targu i nie oszukują. Na nocnym targu dziwnym trafem dwa razy pod rząd zostaliśmy oszukani – przy płaceniu banknotem 100Y wydawano nam o 10 yuanów za mało. Dobrze, że przeliczaliśmy resztę przy sprzedawcach – oddali pieniądze .

To tyle. Wrażeń było oczywiście dużo więcej, ale nie sposób wszystkiego tutaj opisać. Zdjęcia z ostatnich trzech dni dodamy po powrocie do Polski, bo czas już iść spać – przed nami ponad 19 godzin podróży!!!

[Show as slideshow]

Po przyjeździe do centrum z lotniska jakiś taksówkarz myślał, że spotkał jeleni, którzy dopiero dotarli do Chin i zaoferował nam podwózkę do hostelu za 60 yuanów. Olaliśmy go i skorzystaliśmy z metra, co kosztowało nas w sumie 4 yuany . I wcale nie było daleko .

Hostel jest taki sobie. Pokój jest ok, obsługa mówi jako tako po angielsku, ale pod prysznicem jest letnia woda. Lepsze warunki mieliśmy na wsi niż tutaj . Jeśli ktoś chciałby nocować w Forbidden City Hostel (Hotel?) to radzimy poszukać innego miejsca, chociaż lokalizacja jest bardzo dobra – jak sama nazwa wskazuje jesteśmy bardzo blisko Zakazanego Miasta i placu Tian’anmen.

Zwiedzanie Pekinu rozpoczęliśmy od Pałacu Letniego. Miła niespodzianka – można dojechać tam metrem (linia nr 4), o czym niestety nie wspomina najnowsze wydanie Lonely Planet. Pałac Letni mały nie jest – ma ponad 290 hektarów i został wybudowany przez cesarza Qianlong w prezencie dla swojej mamy (przy okazji – pozdrawiamy nasze mamy ). Jest to kompleks kilkudziesięciu budynków (coś na kształt dużego kempingu), poprzecinanych rzeczkami, położony nad wielkim sztucznym jeziorem Kunming. Jesteśmy w posiadaniu szykownego szkicu całego terenu i dla zainteresowanych możemy zorganizować tanio tour „palcem po mapie” .

Pałac Letni nie bez powodu został wpisany na listę Światowego Dziedzictwa UNESCO, ale co chcielibyśmy przy okazji zaznaczyć to to, że nie rozumiemy chińskiej sztuki pod tytułem „kawał zerodowanej skały w roli pominika” ale bardzo, ale to bardzo podobają nam się trójwymiarowe klombiki kwiatowe.

W Pałacu było bardzo dużo turystów, większość z nich to były chińskie wycieczki, które charakteryzowały się tym, że przewodnik miał w ręku czerwoną chorągiewkę a każdy z uczestników miał czerwoną czapeczkę. Dzięki temu wszystkie wycieczki łączyły się w harmonijną całość, co idealnie komponowało się z zielenią drzew i krzewów oraz błękitem bijącym znad jeziora.

Z Pałacu pojechaliśmy w kierunku placu Tian’anmen i… przegapiliśmy ten plac. Tzn. co innego wskazywał GPS a co innego podpowiadał nam zmysł wzroku. Dopiero później dowiedzieliśmy się, że Tian’anmen to też nazwa bramy z wizerunkiem Mao, stojącej między placem a Zakazanym Miastem. Chcieliśmy zobaczyć ceremonię opuszczania flagi na placu, ale zobaczyliśmy tylko próbę żołnierzy przed ceremonią a później fala tłumu wyniosła nas poza rejon placu. Stwierdziliśmy, że przyjdziemy tutaj w innym dniu.

Z interesujących rzeczy – po obu stronach placu stoją potężne telebimy z jakością jakiej wcześniej nie widzieliśmy – Full HD albo i lepiej . Puszczają tam w kółko film z uroczystości 60-lecia Chin.

Z placu poszliśmy na nocny targ Donghuamen, na którym można kupić i zjeść różne dziwactwa – koniki polne, jedwabniki, kraby, raki, węże, jelita świńskie, skorpiony, chrząszcze, penisy baranie, rozgwiazdy, płetwy rekina, flaki, ptasie gniazda, nerki, ośmiornice, meduzy i inne smakowitości. Wszystko świeżutkie i serwowane na patyku – smażone lub grillowane. Tym razem postanowiliśmy za bardzo nie szaleć i skusiliśmy się na jedwabnika, dwa gatunki chrząszczy, ptasie gniazdo i stonogę. Jako, że ten targ jest 100 metrów od naszego hostelu, na pewno nie raz jeszcze tam zajrzymy i skosztujemy innych frykasów.

[Show as slideshow]